Popularne Wiadomości

Wybór Redakcji - 2020

Całkowita liczba epizodów u chłopców: objawy, leczenie, zdjęcie

Epispadia to wrodzona wada rozwojowa, a mianowicie nieprawidłowość w rozwoju narządów układu rozrodczego.

Przy tym naruszeniu cała ściana cewki moczowej lub tylko jej przednia część jest częściowo lub całkowicie podzielona. Występuje również rozbieżność w ścianie pęcherza.

Choroba ta występuje rzadko, średnio u 1 na 50 noworodków cisów. Stosunek kobiet do mężczyzn wynosi około 1 do 2,3.

Przyczyny epizodów

Ponieważ epizody są wrodzona wada rozwojowa, istnieje kilka powodów jego rozwoju. Najczęściej można to przypisać predyspozycje genetyczne i niekorzystne skutki dla dziecka i kobiety i jej dziecko podczas ciąży.

Dokładne ustalenie przyczyny epizodów u noworodka jest prawie niemożliwe, a także w przypadku innych anomalii w rozwoju.

Formularze Epispadias

Można wyróżnić trzy formy tej anomalii:

  • Całkowita liczba odcinków (rozszczepiając prawie cały kanał cewki moczowej aż do pęcherza),
  • Epizody penisa (charakteryzujący się rozszczepieniem całego ciała penisa dziecka),
  • Epizody żołędzi prącia (dzielenie wyłącznie żołędzi prącia).

Biorąc pod uwagę fakt, że przy tej formie wady zwieracz pęcherza cierpi bezpośrednio, to znaczy mięsień odpowiedzialny za zamykanie i otwieranie cewki moczowej, mocz u takiego pacjenta jest stale uwalniany.

Ten proces jest obarczony nieprzyjemnymi konsekwencjami, a mianowicie powoduje zapalenie skóry moszny, krocza, wewnętrznych ud i maceracji - erozja skóry w tym delikatnym obszarze ciała.

Często lekarze zauważają inne wady takich dzieci, na przykład kryptozchizm.

Epizody penisa lub, jak się ją nazywa, epizody tułowia, charakteryzujące się rozszczepieniem cewki moczowej, które osiąga kąt części prącowo-łonowej.

Penis jest skrócony i lekko podciągnięty do brzucha.

Vice uniemożliwia dziecku pełne życie, czyli normalne oddawanie moczu. Mocz jest rozpylany podczas tego procesu i odpowiednio powoduje wiele niedogodności.

Jeśli nie podejmiesz niezbędnych kroków, chłopiec również nie będzie w stanie począć dziecka penis zdeformuje się podczas erekcji.

Epizody głowy można opisać jako rozszczepienie cewki moczowej na rowek wieńcowy chłopca. Przy tej formie wady penis jest zdeformowany i lekko uniesiony do żołądka.

Oddawanie moczu często nie jest zakłócane, a chłopiec może mniej więcej normalnie prowadzić życie seksualne.

Gdybyś znał konsekwencje zapalenia gruczołu krokowego, zacząłbyś leczyć go dawno temu.

Przydatne może być znalezienie sposobów leczenia przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego za pomocą środków ludowych, które opisano tutaj. Uważaj na swoje zdrowie!

Leczenie epizodów

Anomalia jest leczona chirurgicznie. Lekarze próbują usunąć epizody za pomocą operacji jednoetapowej.

Celem tej interwencji jest:

  • Całkowite wyeliminowanie wad narządów płciowych.
  • Przywracanie wyglądu narządów płciowych.
  • Zastąpienie brakującej części cewki moczowej plastikiem.

Rodzaj operacji zależy bezpośrednio od stopnia złożoności epizodów. Po interwencji bez wątpienia całkowite przywrócenie ściany cewki moczowej (przód). Zwykle stan pooperacyjny trwa 8-10 dni.

Niestety po operacji występuje wiele powikłań:

  • Zwężenie - zwężenie cewki moczowej,
  • Krwawienie w obszarze interwencji,
  • Zapalenie cewki moczowej
  • Zapalenie pęcherza
  • Pojawienie się przetoki cewki moczowej (w 10% przypadków),
  • Wyciek pęcherza moczowego.

Taką wadę rozwojową można zobaczyć gołym okiem, ponieważ przez wadę mięśni brzucha i skóry wychodzi odwrócona tylna ściana pęcherza.

Nasilenie anomalii jest różne i zależy od wad: epizodów, ekstrakcji klokalnej i innych podobnych anomalii. Występowanie pęcherza występuje średnio u jednego dziecka o piętnaście tysięcy i częściej objawia się u chłopców.

Przyczyny egzstrofii pęcherza

Istnieje kilka przyczyn tej wady:

  1. Dziedziczność Amerykańscy naukowcy udowodnili, że u rodziców z taką wadą prawdopodobieństwo urodzenia chorego dziecka wzrasta aż 100 razy.
  2. Narażenie ciężarnej na niekorzystne czynniki, a mianowicie promieniowanie i chemikalia.
  3. Palenie, używanie narkotyków i alkoholu przez matkę w ciąży, szczególnie niebezpieczne jest to w pierwszych trzech miesiącach ciąży.
  4. Przyjmowanie zbyt dużej ilości hormonu progesteronu.
  5. Przyjmowanie leków o działaniu teratogennym. Na przykład cytostatyki.

Najczęściej egzstrofię pęcherza objawia się wraz z innymi wadami rozwojowymi, a mianowicie:

  • Niedorozwój kości ogonowej i kości krzyżowej,
  • Brak odbytu,
  • Przepuklina pachwinowa
  • Odbytnica kończy się na ślepo
  • Wypadanie odbytnicy.

Znajdź różnicę między leczeniem zastoinowego zapalenia gruczołu krokowego a leczeniem pospolitej postaci choroby.

Przyczyny zapalenia pęcherza moczowego u mężczyzn można zawsze znaleźć pod tym adresem: https://man-up.ru/bolezni/tsistit/tsistit-u-muzhchin.html.

Chcesz wiedzieć, jakie ćwiczenia istnieją, aby przedłużyć stosunek seksualny? Zatem do ciebie tutaj: tutaj!

Diagnoza i leczenie egzstrofii pęcherza

Oznaki takiej wady można wykryć nawet na etapie rozwoju wewnątrzmacicznego dziecka. Za pomocą ultradźwięków specjalista już w 13-14 tygodniu ciąży może postawić diagnozę.

Jeśli podejrzewa się dziecko o inne nieprawidłowości, kwestia pożądanego przerwania ciąży zostaje rozwiązana.

Nieprawidłowość usuwa się chirurgicznie. Najlepiej jest, gdy wada zostanie usunięta w ciągu pierwszych pięciu dni życia małego pacjenta.

Jeśli operacja się powiedzie, dziecko może żyć pełnią życia. Jednak takie dzieci są pod stałym nadzorem lekarzy, a mianowicie nefrologa i pediatry, ponieważ istnieje ryzyko nietrzymania moczu, odmiedniczkowego zapalenia nerek i przewlekłej niewydolności nerek.

Patogeneza

Proces powstawania epizodów jest naruszeniem tworzenia i układania bruzdy i cewki moczowej, przekształcania rowka w rurkę cewki moczowej, rozwój jamistego ciała cewki moczowej.

Do tej pory przyczyny powstawania tego rodzaju nieprawidłowości w układzie moczowo-płciowym pozostają nieznane. Przedstawiono teorie, że taka patologia występuje na tle upośledzonej embriogenezy w okresie między siódmym a czternastym tygodniem rozwoju płodu.

Niemniej jednak klinicyści wyróżniają dużą liczbę czynników predysponujących, które powodują pojawienie się takiej dolegliwości:

  • szeroki zakres infekcji wirusowych, które kobieta może przenosić w okresie rodzenia dziecka,
  • uzależnienie od złych nawyków - nie wszystkie przedstawicielki uważają za konieczne porzucenie alkoholu, nikotyny i narkotyków tylko dlatego, że wkrótce staną się matkami,
  • niekorzystne warunki środowiskowe
  • wczesna lub ciężka zatrucie,
  • długotrwałe narażenie na stresujące sytuacje i napięcie nerwowe,
  • uraz brzucha
  • wpływ promieniowania jonizującego na ciało,
  • obecność zaburzeń endokrynologicznych u kobiety na pozycji
  • wpływ na płód szkodliwości z miejsca pracy matki oczekującej.

Wpływ innych czynników nie jest wykluczony.

Występowanie epizodów wiąże się z naruszeniem rozwoju embrionalnego zarodka, który występuje po 3-4 tygodniach i polega na przesunięciu pierwotnej pary zwężającej guzka narządów płciowych w kierunku ogonowym, podczas gdy zatok moczowo-płciowy pozostaje na swoim zwykłym miejscu. Takiemu przesunięciu i opóźnionemu tworzeniu guzka narządów płciowych towarzyszy naruszenie układania płytki mezodermalnej, co prowadzi do resorpcji płytek ekto- i endodermalnych zatoki moczowo-płciowej.

W przyszłości prowadzi to do braku przedniej ściany cewki moczowej i warstwy mięśniowej przedniej ściany pęcherza w okolicy szyi z utworzeniem szczeliny podśluzowej. Jeśli patologii pierwotnego guzka narządów płciowych nie towarzyszy naruszenie przebiegu zakładki mezodermalnej, proces braku zamknięcia jest ograniczony do granic cewki moczowej.

Informacje ogólne

Epispadia jest wrodzoną anomalią cewki moczowej, w której dochodzi do niezamknięcia (rozszczepienia) ściany grzbietowej cewki moczowej o różnych długościach. W urologii dziecięcej epizody padaczki występują znacznie rzadziej niż spodziectwo, w około 1 przypadku na 50 000 noworodków. Stosunek epizodów męskich do żeńskich wynosi 5: 1. W około połowie przypadków epispadi łączy się z innymi nieprawidłowościami: wycięcie pęcherza, wnętrostwo, przepukliny pachwinowe i kompleks pozadopresyjny - szereg wad rozwojowych układu moczowo-płciowego. W przypadku epizodów, oddawanie moczu i funkcje seksualne mogą być znacznie upośledzone, co wymaga poszukiwania skutecznych sposobów jego wczesnej korekty chirurgicznej poprzez połączenie wysiłków chirurgii dziecięcej, ginekologii, urologii i andrologii.

Przyczyny epizodów

Dokładne przyczyny epizodów nie są znane. Zakłada się, że nieprawidłowości w rozwoju cewki moczowej powstają z powodu naruszenia embriogenezy między 7 a 14 tygodniem rozwoju wewnątrzmacicznego. W przypadku epizodów pierwotny guz guz narządów płciowych jest przemieszczany w kierunku ogonowym, co prowadzi do naruszenia zakładki płytki mezodermy, a następnie niezamknięcia przedniej ściany cewki moczowej.

Do bezpośrednich czynników powodujących zaburzenia zarodkowe należą infekcje wirusowe kobiety w ciąży, złe nawyki, wczesna toksyczność, zaburzenia endokrynologiczne oraz narażenie płodu na zagrożenia zawodowe.

Zatem w przypadku epizodów mięsień ma postać rynny umieszczonej na grzbietowej powierzchni penisa (ze spodziectwem - na brzusznej, tylnej powierzchni) między niedorozwiniętymi, podzielonymi ciałami jamistymi. W przypadku epizodów kobiecych odnotowuje się rozszczepienie łechtaczki.

Klasyfikacja epizodów

Przede wszystkim są epizody męskie i żeńskie. Ponadto wszystkie formy epizodów u mężczyzn i kobiet są podzielone na 2 grupy: z izolowanym rozszczepieniem cewki moczowej i rozszczepieniem zwieracza pęcherza.

Klasyfikacja klinicznych postaci epizodów opiera się na kryterium stopnia rozszczepienia cewki moczowej. Zgodnie z tym wyróżnia się chłopców:

  • epizody capitate - cewka moczowa jest podzielona na rowek wieńcowy penisa
  • odcinki trzpienia - cewka moczowa jest podzielona na całej długości penisa
  • Epizody trzonu łonowego - cała cewka moczowa i częściowo zwieracz pęcherza są podzielone.
  • całkowite odcinki - cewka moczowa, szyja i przednia ściana pęcherza są podzielone.

U dziewcząt zwykle rozróżnia się:

  • epizody łechtaczki - podział łechtaczki na dwa ciała, oddzielone poprzeczną szczeliną zewnętrznego otwarcia cewki moczowej
  • epizody częściowe (subfizjologiczne) - podział łechtaczki i warg sromowych
  • epizody całkowite (spojenie zwrotne) - rozszczepienie łechtaczki, warg sromowych, stawu łonowego, zwieracza pęcherza.

W około 90% przypadków dochodzi do częściowych i całkowitych postaci epizodów.

Objawy epizodów

Obraz kliniczny epizodów zależy od formy. Tak więc epizody kapitulacji w przypadku braku podziału napletka mogą pozostać nierozpoznane. W takim przypadku oddawanie moczu nie jest zakłócane lub towarzyszy mu niewielkie rozpylenie strumienia moczu. W bardziej wyraźnych przypadkach może występować niewielka skrzywienie penisa, jednak epispad główkowaty nie zaburza erekcji i funkcji seksualnych.

W przypadku epizodów pnia zewnętrzny otwór cewki moczowej znajduje się w pobliżu nasady prącia. Dowolna regulacja oddawania moczu zostaje zachowana, jednak z powodu rozprysku moczu pacjenci zmuszeni są oddawać mocz podczas siedzenia. W przypadku stresu (śmiech, kaszel, wysiłek fizyczny) może wystąpić nietrzymanie moczu. Istnieje wyraźne odkształcenie penisa: jego skrócenie i pociągnięcie do przedniej ściany brzucha z powodu rozbieżności nóg ciał jamistych. Współżycie seksualne jest trudne, ale w większości przypadków możliwe.

Epizodom łonowym towarzyszy wyraźne skrócenie i deformacja penisa, co uniemożliwia współżycie seksualne. Zewnętrzny otwór cewki moczowej znajduje się pod stawem łonowym, z powodu częściowego rozszczepienia zwieracza cewki moczowej, występuje nietrzymanie moczu, wyrażone w jednym lub drugim stopniu.

Przy pełnej formie epizodów obserwuje się wyraźne niedorozwój i deformację prącia przypominającą haczyk. Erekcje są bolesne, stosunek seksualny jest niemożliwy. Występuje rozszczepienie ciał jamistych i szyi pęcherza, ciągły wypływ moczu na zewnątrz. Rozkurcz kości łonowych prowadzi do powstania chodu kaczki, a rozbieżność mięśni przedniej ściany brzucha prowadzi do żołądka żaby. Jedna trzecia pacjentów ma megaureter, refluks pęcherzykowo-moczowodowy, wodonercze, wnętrostwo, niedorozwój jąder, moszny i prostaty, odmiedniczkowe zapalenie nerek.

Epizody łechtaczki nie prowadzą do upośledzonego oddawania moczu i nie mają znaczenia klinicznego. Epizodom podskórnym towarzyszy nietrzymanie moczu podczas kichania, kaszlu i wysiłku fizycznego. Przy całkowitych epizodach u dziewcząt dochodzi do całkowitego podziału warg sromowych i stawu łonowego, rozbieżności mięśni brzusznych odbytu, czemu towarzyszy ciągły odpływ moczu, maceracja skóry zewnętrznych narządów płciowych i wewnętrznych powierzchni ud, nawracające pieluszkowe zapalenie skóry, zapalenie sromu i pochwy oraz infekcje dróg moczowych. Epispadia u dziewcząt można łączyć z niedorozwój łechtaczki i warg sromowych mniejszych, podwajając pochwę.

Opis ogólny

Spodziectwo jest wrodzonym nieprawidłowym rozwojem cewki moczowej, w którym nie ma jej dolnej ściany, zewnętrzny otwór kanału nie otwiera się w zwykłym miejscu (żołędzi prącia), ale na dolnej powierzchni penisa, moszny lub krocza. Spodziectwo jest jedną z najczęstszych nieprawidłowości w rozwoju układu moczowo-płciowego u mężczyzn.

Diagnoza epizodów

Ciężkie formy epizodów są rozpoznawane po urodzeniu, mniej wyraźne (szczególnie u dziewcząt) są wykrywane w związku z rozwojem nietrzymania moczu. Badanie dziecka z epizodami przeprowadza pediatra, chirurg dziecięcy, urolog dziecięcy, ginekolog dziecięcy.

Oprócz dokładnego zewnętrznego badania zewnętrznych narządów płciowych i określenia formy epizodów, konieczna jest kompleksowa ocena stanu cewki moczowej, pęcherza i górnych dróg moczowych. W tym celu dziecku przypisuje się ultradźwięki (ultradźwięki nerek, ultradźwięki pęcherza), promieniowanie rentgenowskie (urografia wydalnicza, cystografia, cewka moczowa, radiografia stawu łonowego), urodynamiczne (profilometria cewki moczowej, cystometria), elektrofizjologiczne (elektromiografia mięśni pęcherza). Aby zidentyfikować współistniejące zaburzenia, zaleca się wykonanie USG miednicy u dziewcząt i USG moszny u chłopców.

Prognozy dotyczące epizodów

Wczesna chirurgiczna korekcja epizodów w większości przypadków pozwala osiągnąć dobre wyniki czynnościowe, rozwijać arbitralną kontrolę oddawania moczu i zapobiegać rozwojowi zaburzeń psychicznych. Prognozy dotyczące funkcji seksualnych i płodności w dużej mierze zależą od towarzyszących nieprawidłowości rozwojowych i ich korekty.

Dzieci, które we wczesnym wieku zostały poddane chirurgicznej korekcji epizodów, wymagają stałego monitorowania przez urologa dziecięcego. W niektórych przypadkach w okresie dojrzewania ujawniają ukryte deformacje penisa.

Leczenie spodziectwa

Nieznaczne leczenie spodziectwa nie wymaga, w innych przypadkach konieczna jest korekcja chirurgiczna.

Skrajnym stopniem spodziectwa są epizody.

Epispadia to wrodzony rozcięcie ściany cewki moczowej w jej obrębie lub przed nią. Patologię tę obserwuje się bardzo rzadko, u około jednego na 50 000 urodzeń. U niemowląt płci męskiej deformacja ta występuje pięć razy częściej niż u kobiet.

U chłopców zdarza się:

  • Odcinki głowy penisa.
  • Epizody całego penisa.
  • Kompletne odcinki: do pęcherza włącznie.

Dziewczyny mogą mieć:

  • Epizody Clit.
  • Epizody subpubiczne.
  • Kompletne odcinki.

Zapobieganie

Zalecenia dotyczące zapobiegania nieprawidłowościom rozwojowym mogą być jedynie ogólne. Są znane każdej przyszłej matce, co nie przeszkadza wielu ich nie spełnić. Wszystkie kobiety w ciąży powinny przestrzegać tych zaleceń:

  • infekcje są bardzo niebezpieczne dla kobiety w ciąży. Ponadto niebezpieczeństwo pochodzi od samego patogenu i leku, za pomocą którego przeprowadza się leczenie. Przyszła mama musi bardzo uważnie monitorować swoje zdrowie,
  • należy porzucić złe nawyki - alkohol, narkotyki, palenie, przynajmniej w czasie ciąży i laktacji,
  • Nie możesz zrezygnować z aktywności fizycznej. To nie tylko przyczynia się do dobrego samopoczucia, ale także ułatwia przebieg zatruć, a ta ostatnia jest jedną z możliwych przyczyn pojawienia się patologii,
  • jeśli praca przyszłej matki wiąże się z toksyczną produkcją lub wiąże się z promieniowaniem jonizującym, należy je porzucić. Ryzyko patologicznego rozwoju płodu jest bardzo wysokie.

Epispadia jest poważną wadą rozwojową, która prowadzi do naruszenia normalnego oddawania moczu, au mężczyzn także do upośledzenia funkcji rozrodczych. Patologię można wyleczyć tylko chirurgicznie i nie wymaga leczenia terapeutycznego.

Ponieważ przyczyny rozwoju takiej anomalii pozostają nieznane, nie ma szczególnych środków zapobiegawczych. Kobiety w ciąży muszą jednak:

  • całkowicie porzuć złe nawyki,
  • jeść prawidłowo i zrównoważony,
  • w miarę możliwości unikaj stresu
  • przestrzegać środków ostrożności i najlepiej jest całkowicie porzucić pracę związaną z zagrożeniami zawodowymi,
  • szukać wykwalifikowanej pomocy w przypadku najmniejszej zmiany stanu zdrowia.

Ze względu na możliwość wczesnego wykrycia i operacji często możliwe jest osiągnięcie korzystnego rokowania, które polega na przywróceniu i kontroli oddawania moczu, a także zapobieganiu zaburzeniom psychicznym.

Warto zauważyć, że ci pacjenci, którzy przeszli operację w celu wyeliminowania epizodów w dzieciństwie, powinni być stale monitorowani przez urologa (w przypadku mężczyzn) lub ginekologa (w przypadku kobiet).

Jak każda wada rozwojowa, zapobieganie epizodom obejmuje właściwe zarządzanie ciążą, przestrzeganie terminu badania ultrasonograficznego w celu monitorowania rozwoju płodu i wyeliminowanie wpływu czynników teratogennych.

Ponieważ nie było możliwe ustalenie dokładnych przyczyn wad rozwojowych cewki moczowej, środki zapobiegawcze obejmują ogólne zasady. Wszystkie kobiety w ciąży powinny:

  • rzucić palenie, alkohol i inne złe nawyki, które mogą zaszkodzić zdrowiu dziecka,
  • unikać przeziębienia i leczyć infekcje w odpowiednim czasie,
  • nie należy przyjmować leków bez konsultacji z lekarzem,
  • jedz dobrze i zrównoważony
  • całkowicie wykluczają pracę, która wiąże się z zagrożeniami zawodowymi,
  • w przypadku jakichkolwiek zmian w stanie zdrowia szukaj pomocy medycznej.

Korekcja chirurgiczna

Najpoważniejsze postacie tej choroby należy leczyć we wczesnym wieku (od 2 do 3 lat), ponieważ ciało będzie się rozwijać, rosnąć, a w przyszłości nie będzie żadnych oznak patologii. Przeprowadzenie interwencji chirurgicznej we wczesnym wieku pozwala całkowicie przywrócić naturalną strukturę narządów płciowych.

Oczywiście po operacji blizny pozostaną na skórze, co z czasem stanie się mniej zauważalne, ale nadal w bardziej dojrzałym wieku mogą być potrzebne dodatkowe procedury mające na celu zminimalizowanie blizn i blizn.

Jeśli choroba nie ma poważnych zmian fizjologicznych w narządach płciowych, operacja jest wykonywana wyłącznie w wieku dorosłym (13-14 lat) i tylko wtedy, gdy proces oddawania moczu jest niewygodny z powodu zdeformowanego narządu płciowego lub uformowanego narządu moczowo-płciowego ma nieestetyczny wygląd.

Metody tworzenia cewki moczowej zależą od postaci choroby i są wybierane ściśle indywidualnie. Głównym celem interwencji chirurgicznej w przypadku epizodów jest:

  • pełna korekta zmienionych narządów moczowo-płciowych (penisa lub warg narządów płciowych), ponieważ zdeformowane narządy płciowe staną się przeszkodą w aktywności seksualnej,
  • całkowite przywrócenie brakującej części cewki moczowej,
  • normalizacja funkcji fizjologicznych narządów moczowo-płciowych,
  • całkowita rekonstrukcja ścian cewki moczowej i pęcherza moczowego.

Leczenie chirurgiczne ma swoje własne cechy, które zależą od postaci choroby i stopnia podziału. Jeśli zewnętrzne zmiany w narządach moczowo-płciowych są nieznaczne, do operacji niezbędny jest tylko instrument i umiejętności chirurga. Jeśli mówimy o całkowitych lub całkowitych epizodach, najprawdopodobniej potrzebna jest tkanka dawcy (skóra), którą można pobrać z innych części ciała lub wszczepionego materiału syntetycznego.

W większości przypadków epizodów główek u niemowląt płci męskiej, a także w przypadku patologii łechtaczki u dziewcząt, specjalne leczenie nie jest wymagane. Konieczność operacji pojawia się, gdy dziecko ma nietrzymanie moczu. Ponadto wyraźna wada kosmetyczna często prowadzi do zaburzenia psychofizycznego rozwoju jednostki.

Istotą leczenia anomalii jest tworzenie cewki moczowej i eliminacja spontanicznego wydalania moczu. W zależności od postaci epizodów i płci pacjenta wybiera się metodę tworzenia cewki moczowej.

Główne zadania lekarza operacyjnego w eliminowaniu odchyleń u chłopców:

  • korekcja deformacji prącia,
  • przywrócenie integralności cewki moczowej,
  • korekta pęknięcia zwieracza pęcherza.

  • eliminacja krzywizny prącia,
  • uretroplastyka i zwieracz pęcherza.

Jeśli dziecko zaczerwieniło się i podrażniło skórę zewnętrznych narządów płciowych, operacja zostaje odroczona do momentu wyeliminowania miejscowego procesu zapalnego. Roztwory antyseptyczne, na przykład z chlorheksydyną, nakłada się na dotknięte obszary po każdej wizycie w toalecie.

Przyczyny wystąpienia

Dokładny powód rozwoju wrodzonej anomalii nie zostanie nawet wymieniony przez lekarzy pracujących w najlepszych zagranicznych klinikach. Przyjmuje się, że epizody padaczki są wynikiem nieprawidłowego działania w procesie embriogenezy (od około 7 do 14 tygodnia okresu prenatalnego). Pierwotny guzek narządów płciowych przesuwa się bliżej regionu ogonowego, w wyniku czego zakłócona jest zakładka płytki mezodermy, a przednia ściana cewki moczowej traci zdolność do zamykania się.

Uważa się, że spośród czynników wpływających na zaburzenia zarodkowe najbardziej znaczące są:

  • wpływ promieniowania jonizującego na ciało matki,
  • palenie i picie,
  • zaburzenia endokrynologiczne
  • infekcje wirusowe podczas ciąży.

Co to są epizody?

Epispadia jest rzadką wrodzoną wadą urologiczną. Mówiąc najprościej, epizodia to choroba występująca w chwili urodzenia, która wpływa na drogi moczowe i zmienia sposób, w jaki mocz (mocz) opuszcza ciało. Epizody występują częściej u chłopców niż u dziewcząt, u około jednego na 100 000 mężczyzn i u około jednego na 480 000 kobiet.

Epizody mogą występować same, ale są znacznie częstsze w jednym lub kilku innych warunkach - od dodatkowych zmian w sposobie, w jaki mocz opuszcza ciało, do poważniejszych problemów urologicznych, problemów z pęcherzem, problemów z dnem miednicy, niepełnego tworzenia ściany brzucha lub nawet dziwnego odbytu . Ten szeroki zakres stanów związanych z epizodami nazywa się „kompleksem ekstruzji i epizodów”.

Objawy i diagnoza

Epizody u dzieci są dość łatwe do wykrycia. W większości przypadków diagnoza wymaga jedynie zewnętrznego badania genitaliów przez kompetentnego specjalistę. Podczas pierwszego badania wykwalifikowany lekarz może łatwo określić formę wrodzonej patologii, która całkowicie determinuje obraz kliniczny wad rozwojowych.

Epizodom kapitulacyjnym u niemowląt płci męskiej zwykle nie towarzyszy zaburzenie oddawania moczu (w niektórych przypadkach możliwe jest niewielkie rozpryskiwanie moczu), dlatego jego wykrycie we wczesnych stadiach może być problematyczne, szczególnie jeśli nie występuje rozszczepienie napletka. Objawem formy kapitulowanej choroby może być skrzywienie członka, jednak seksualność z tym odchyleniem pozostaje nieprzerwana.

Wyraźnym znakiem epizodów typu łodygi jest lokalizacja zewnętrznego otwarcia cewki moczowej w pobliżu podstawy penisa. Z powodu rozprysku moczu pacjenci nie mogą oddawać moczu w pozycji stojącej; ponadto często obserwuje się nietrzymanie moczu podczas śmiechu lub kaszlu. Narząd płciowy jest zdeformowany (skrócony i zauważalnie ściśnięty do przedniej ściany otrzewnej). Kontakt seksualny jest możliwy, ale trudny.

Objawy wszystkich epizodów są najbardziej wyraźne. Człowiek z taką wrodzoną wadą rozwojową nie pełni funkcji rozrodczych. Wynika to z niemożności współżycia seksualnego, ponieważ narząd rozrodczy ma kształt haczyka i jest zdeformowany i niewystarczająco rozwinięty. Wielu pacjentów z tą diagnozą ma nie tylko stałe nietrzymanie moczu, ale także współistniejące powikłania, na przykład wodonercze, odmiedniczkowe zapalenie nerek, niedorozwój itp. Z powodu rozbieżności między włóknami mięśniowymi otrzewnej i kości łonowej pacjent tworzy spacer kaczki i żabę .

Epizody łechtaczki u dziewcząt nie prowadzą do zaburzeń oddawania moczu i nie wyróżniają się znaczeniem klinicznym. W przypadku podtypowej postaci anomalii pojawia się wyraźne nietrzymanie moczu podczas wysiłku fizycznego, śmiechu, kaszlu i kichania. W przypadku wszystkich epizodów kobiecych charakterystyczna jest nienormalna struktura warg sromowych i całkowite pęknięcie stawu łonowego. Ciągły przebieg moczu prowadzi do zmiękczenia skóry wokół genitaliów, pieluszkowego zapalenia skóry, zapalenia sromu i pochwy oraz infekcji dróg moczowych. Ponadto objawem wad rozwojowych u dziewcząt jest podwojenie pochwy, a także niedorozwój warg sromowych mniejszych i łechtaczki.

Lekarze, którzy mogą badać dziecko z epizodami: pediatra, urolog dziecięcy, ginekolog lub chirurg

Do kompleksowej oceny stanu cewki moczowej, dróg moczowych i pęcherza często nie wystarcza kontrola wzrokowa. W celu wykrycia towarzyszących naruszeń stosuje się następujące badania:

Jak boli pęcherz

  • USG narządów miednicy wykonuje się u dziewcząt, a chłopcom pokazano USG moszny,
  • elektrofizjologiczny
  • ultradźwięki (w tym ultrasonografia nerek i pęcherza moczowego),
  • urodynamiczny (cystometria i profilometria cewki moczowej)
  • radiologiczny.

Kompleks ekstrakcja-epizod

Dla jasności termin „epispadias” odnosi się do problemu z obszarem narządów płciowych, z którego pochodzi mocz, i jest widoczną częścią wady, którą zwykle diagnozuje się na podstawie objawów zewnętrznych.

Około 10 procent pacjentów z epizodami ma tylko ten problem i nie doświadcza dodatkowych problemów. Pozostałe 90 procent pacjentów ma zewnętrzny zespół epizodyczny, co oznacza obecność epizodów oraz dodatkowy towarzyszący problem. Te dodatkowe problemy mogą być oczywiste, na przykład pęcherz może być widoczny przez ścianę brzucha lub może być ukryty i wykryty po badaniu diagnostycznym.

Kompleks extrophy-epispadias jest znacznie bardziej powszechny niż sam epizod padaczkowy, dotykając jednego na 30 000 dzieci. U tych dzieci występuje zewnętrzna zmiana narządów płciowych oraz niektóre inne zmiany w drogach moczowych, mięśniach brzucha, rdzeniu kręgowym lub jelitach.

Egzstrofię pęcherza jest jedną z najczęstszych chorób w epizodach i można ją zdiagnozować podczas ciąży. Ta choroba jest spowodowana niepełnym zamknięciem brzucha przez skórę i mięśnie, co pozwala zobaczyć pęcherz.

Inne stany, które często występują w przypadku epizodów, to małe narządy płciowe, kości łonowe, zmiany dna miednicy, odbyt poza typową pozycją oraz przepuklina pachwinowa.

Problemy te powstają razem, ponieważ powstają w tym samym okresie rozwoju płodu. Te różne obszary tworzą się w przybliżeniu na tym samym etapie rozwoju, więc przerwa w tym ważnym okresie ciąży może prowadzić do problemów z kilkoma obszarami ciała, które są jednocześnie rozwijane.

Rodzaje męskich epizodów

Otwór w penisie, w którym mocz opuszcza ciało, nazywa się przejściem moczowym. Zazwyczaj dziura ta znajduje się na końcu penisa, ale w przypadku epizodów ta dziura pojawia się wzdłuż górnej części penisa. Gdzie dziura znajduje się w górnej części penisa, określa rodzaj obecnych epizodów.

  • Epizody penopubiczne. To tutaj kanał moczowy jest blisko ciała, prawdopodobnie nie na penisie, ale w pobliżu kości łonowej u podstawy penisa.
  • Espadia penisa. Cewka moczowa znajduje się na trzonie penisa, gdzieś do głowy penisa, ale powyżej podstawy, gdzie trzon styka się z ciałem.
  • Epizody z czaszką. To tutaj kanał moczowy znajduje się na żołędzi prącia, ale nie w standardowym miejscu na końcu.

Epizody kobiet

U dziewcząt z epizodami cewka moczowa dzieli łechtaczkę na dwie części, a ten nieprawidłowy podział powoduje nietrzymanie moczu. Rzadko występuje bez innych dodatkowych problemów wpływających na pęcherz, nerkę lub cewkę moczową. Ten stan występuje z nienormalną przestrzenią między kościami łonowymi, która nie jest w normalnej anatomii.

Chorobę tę można również wykryć w innych stanach, takich jak ściśnięta pochwa, które będą wymagały rozciągania, aby uprawiać seks w wieku dorosłym, narażenie pęcherza moczowego lub cewki moczowej i innych stanów, które wpływają na oddawanie moczu.

Klinika dla mężczyzn

  1. Epizody żołędzi prącia charakteryzują się umiejscowieniem zewnętrznego otwarcia cewki moczowej na górnej powierzchni, brakiem napletka w tym miejscu i pewną krzywizną penisa.
  2. Odcinki penisa charakteryzują się rozszczepieniem w postaci rynny na górnej powierzchni, spontanicznym wydalaniem moczu podczas kaszlu, śmiechu i wysiłku fizycznego.
  3. Całkowite odcinki charakteryzują się umiejscowieniem zewnętrznego otwarcia cewki moczowej w postaci lejka u nasady penisa, ciągłego wycieku moczu.

Klinika dla kobiet

  1. Epizody łechtaczki charakteryzują się wyłącznie rozszczepieniem łechtaczki, brakiem jakichkolwiek dolegliwości.
  2. Epizody subpubiczne charakteryzują się rozszczepieniem zarówno łechtaczki, jak i cewki moczowej, cewki moczowej w kształcie lejka i wyciekiem moczu.
  3. Całkowita forma epizodów charakteryzuje się całkowitym nietrzymaniem moczu, rozbieżnością mięśni brzucha. Często patologia jest łączona z innymi nieprawidłowościami narządów wewnętrznych. Ze względu na ciągły „wyciek” moczu, odzieży, skóry, błon śluzowych są stale podrażnione i mokre.

Opis

Epispadia jest schorzeniem uważanym za raczej rzadką wadę macicy cewki moczowej (lub cewki moczowej). Jest to wada, w której występuje pewien ruch otwierania samej cewki moczowej od penisa, a także rozszczepianie jej na przedniej ścianie lub tworzenie się z powodu rozszczepienia tych samych ciał jamistych prącia.

Epizod jest uważany za niezwykle rzadką chorobę (obserwowaną raz na pięćdziesiąt tysięcy). Statystyki mówią, że u chłopców taka deformacja występuje prawie cztery lub pięć razy częściej niż u dziewcząt.

Obecność epizodów u chłopców jest zawsze oczywista podczas rutynowego badania - ponieważ zewnętrzne otwarcie samej cewki moczowej jest najczęściej przemieszczane ściśle grzbietowo, podczas gdy cewka jest wyraźnie widoczna bezpośrednio na przedniej ścianie zmodyfikowanego penisa. Ponadto, ciała jamiste otaczające penisa są zwykle bardzo zauważalne, co w tym przypadku może tworzyć pewien rowek bezpośrednio na przedniej powierzchni penisa.

Dzisiejsi lekarze rozróżniają trzy rodzaje epizodów:

Po pierwsze, są to epizody tylko głowy penisa. Stan, w którym przednia ściana cewki moczowej jest całkowicie nieobecna w obszarze głowy penisa, podczas gdy sam penis jest zwykle lekko zakrzywiony, a nawet lekko uniesiony (w odniesieniu do przedniej ściany brzucha). W tym stanie sama głowa wygląda płasko. Ciało zwykle zakrywa taką głowę tylko od dołu. Najczęściej nie dochodzi do naruszenia prawidłowego oddawania moczu; ci mężczyźni mają absolutnie normalną erekcję i z reguły nie ma najmniejszych problemów z seksem. W pełni wzniesiony penis takiego mężczyzny z reguły ma najczęstszą formę.

Po drugie - są to epizody samego penisa (nazywane są również epizodami pnia). W większości przypadków w przypadku tej postaci epizodów pnia można zaobserwować (w różnych odległościach i na całym penisie) brak tej samej przedniej ściany cewki moczowej. Czasami w tej postaci obserwuje się również rozszczepienie samej głowy, może występować rozbieżność w kościach tak zwanego stawu łonowego, co więcej, czasami występuje nawet rozbieżność w głównych mięśniach brzucha. W tej postaci epizodów penis jest nieco skrócony i zwykle lekko „przyciągany” do żołądka. Samo otwarcie cewki moczowej najczęściej wygląda tak bardzo, jak to możliwe, do określonego lejka, wydalany mocz podczas oddawania moczu jest zwykle bardzo rozpylany. Przy tej formie występku normalne życie seksualne jest zasadniczo niemożliwe, ponieważ podczas erekcji penis zostanie znacznie zdeformowany.

I po trzecie, jest to kompletna (lub absolutna) forma epizodów. Stan, w którym cała przednia ściana tej samej cewki moczowej, a także zwieracz samego pęcherza są całkowicie nieobecne. W tym stanie kanał raczej się zdarza, wygląda jak dość szeroki lejek i znajduje się bezpośrednio nad stawem łonowym. Stan pacjenta jest taki, że z utworzonego tak zwanego „lejka” mocz będzie uwalniany spontanicznie prawie stale. Z reguły w tej formie penis i cała moszna są słabo rozwinięte. Często w takich przypadkach występuje pewna rozbieżność w kościach łonowych, nawet chód takich pacjentów bardziej przypomina gęś. Niestety, dość często, jednocześnie z podobną postacią epizodów, u pacjenta zdiagnozowano inne wady rozwojowe związane z górnymi drogami moczowymi, wnętrostwo i pewne niedorozwoju jąder.

Należy powiedzieć, że epizody są oczywiście znacznie mniej powszechne niż inne wady rozwojowe, a nawet te same spodziectwo. Ponadto, według obliczeń niektórych badaczy, stan epizodów można zaobserwować tylko u jednego noworodka na 50 tys.

Główne przyczyny występowania i rozwoju epizodów, a także wspomniane spodziectwo, a także, podobnie jak wiele innych wrodzonych cech anomalii rozwojowych, z pewnością nie można wiarygodnie ustalić. Lekarze uważają, że w niektórych sytuacjach może to być banalna predyspozycja genetyczna, chociaż pewną rolę w rozwoju tej wady mogą również odgrywać niektóre niekorzystne skutki sytuacji środowiskowej na ciało matki podczas jej ciąży.

Ryzyko i powiązane warunki

Epispadia to więcej niż kwestia kosmetyczna dla zdecydowanej większości dzieci. Stan ten często powoduje nietrzymanie moczu, co objawia się przypadkowym lub stałym wydalaniem moczu, uszkodzeniem narządów i znacznym zakłopotaniem dziecka.

U mężczyzn ze espadią często obserwuje się skrzywienie prącia. Bardziej znaczące jest prawdopodobieństwo niewidzialnych problemów z narządami wewnętrznymi, które są mniej oczywiste niż nagość. Około 90 procent wszystkich pacjentów z epizodami ma dodatkowe problemy.

Epizody kontra spodziectwo

Spodziectwo, podobnie jak epizodia, jest wrodzoną wadą, w której miejsce, w którym mocz opuszcza ciało, jest nieprawidłowe. U chłopców spodziectwo oznacza, że ​​cewka moczowa znajduje się na spodzie penisa, a nie na końcu penisa. Mięsień (otwór cewki moczowej) może być nieco niższy niż u zwykłego człowieka.

Spodziectwo jest bardzo rzadkie u kobiet: drogi moczowe znajdują się na ścianie pochwy, a nie w typowym miejscu i często są ignorowane, dopóki pacjent nie będzie miał problemów z oddawaniem moczu, co doprowadzi do diagnozy.

Obrzezanie i epizody

Jeśli występują epizody, należy unikać obrzezania aż do pomyślnego zakończenia operacji. Wynika to z faktu, że podczas odbudowy chirurgicznej można użyć dodatkowej tkanki napletka w celu przywrócenia penisa. Po udanym leczeniu dziecka można rozważyć obrzezanie, ale do tego czasu zdecydowanie zaleca się, aby tego nie robić.

Chirurgia

Ryzyko wszystkich operacji obejmuje ogólne ryzyko operacji i ryzyko związane z wprowadzeniem znieczulenia ogólnego. Po przywróceniu odcinków ryzyko różni się w zależności od powagi problemu i charakteru operacji. Zasadniczo ryzyko nietrzymania moczu jest wysokie, ponieważ wiele osób ma już ten stan przed operacją i ma nadzieję, że operacja nadal pomoże wyeliminować nietrzymanie moczu.

Infekcje dróg moczowych, przetoki, spodziectwo i urazy prącia są częstym ryzykiem podczas operacji. Osoby z uszkodzeniem pęcherza mogą mieć dodatkowe ryzyko kamieni w pęcherzu i perforacji pęcherza.

U niektórych mężczyzn chirurgiczna korekcja epizodów z uwolnieniem moczu w górnej części penisa może prowadzić do spodziectwa. W razie potrzeby można to naprawić.

Przed operacją

Z reguły po zdiagnozowaniu epizodów przeprowadza się znaczące badania w celu ustalenia, czy wada występuje w innych obszarach brzucha, miednicy, okrężnicy i dróg moczowych. Badania te określają charakter problemu i przebieg leczenia chirurgicznego.

Jeśli pęcherz lub inne obszary są odsłonięte, wstępną procedurą jest pokrycie tych obszarów, często wykonywanych, u noworodka. Inne problemy z pęcherzem mogą czekać do 4 lub 5 lat.

Pacjenci, których epizody są ograniczone do narządów płciowych, mogą przejść jeden zabieg chirurgiczny, ale pacjenci z innymi problemami mogą mieć cały plan leczenia, który obejmuje kilka etapów zabiegów chirurgicznych. Przywrócenie narządów płciowych można wykonać w wieku 6 miesięcy i zwykle kończy się za rok.

Szeroki zakres problemów, które mogą wystąpić w przypadku epizodów, oznacza, że ​​plan leczenia jest unikalny dla każdego dziecka, a określone procedury można zaplanować w określonym wieku, jednak plan można zmienić w zależności od powodzenia poprzedniej procedury.

Operacje epizodów męskich

W leczeniu epizodów u mężczyzn zwykle wykonuje się dwie operacje, technikę Mitchella i technikę Cantwella, które są często modyfikowane przez chirurgów w celu zaspokojenia potrzeb pacjenta.

Operacja może się znacznie różnić u poszczególnych pacjentów, ale ogólne kroki procedury są zasadniczo takie same. Po podaniu ogólnego znieczulenia operacja rozpoczyna się od demontażu penisa na trzy oddzielne części tkanki. Cewkę moczową (cewkę moczową) rekonstruuje się za pomocą procedury zwanej cewką moczową. Umożliwia to przeniesienie cewki moczowej (ujście moczu) we właściwe miejsce. To przywrócenie cewki moczowej pomaga również skorygować krzywiznę penisa.

Penis jest następnie ponownie składany za pomocą szwów chirurgicznych. W większości przypadków pacjent opuszcza salę operacyjną z cewnikiem moczowym.

Operacje epizodów kobiecych

Po znieczuleniu ogólnym procedura zwykle rozpoczyna się od uwolnienia cewki moczowej z sąsiedniej tkanki łechtaczki. Pozwala to przenieść cewkę moczową, otwór, z którego mocz opuszcza ciało, w odpowiednie miejsce. Łechtaczka, która jest zwykle pojedynczym kawałkiem tkanki, ale podzielona w przypadku epizodów, może być zszyta razem w celu uzyskania normalnego wyglądu. Przed zakończeniem operacji instalowany jest cewnik, który pozostaje na końcu operacji.

Odzyskiwanie po operacji

Typowy pacjent szybko wraca do zdrowia po operacji, wraca do domu dzień lub dwa po nim. Bardziej złożone operacje w celu przywrócenia pęcherza często wymagają dłuższego powrotu do zdrowia i pozostania w szpitalu, i mogą być jedną z wielu operacji przed osiągnięciem wyniku.

Celem operacji epizodów jest przywrócenie normalnej funkcjonalności dróg moczowych i nadanie im normalnego wyglądu.

Większość pacjentów osiąga normalną funkcjonalność oddawania moczu, ale może być wymagana więcej niż jedna procedura, aby osiągnąć zdrowy wynik w zależności od nasilenia problemu i uszkodzenia pęcherza.

Na dłuższą metę, zwykle w wieku dorosłym, u pacjenta będzie większe ryzyko wystąpienia następujących stanów:

Aktywność seksualna po leczeniu

Aktywność seksualna zwykle przebiega normalnie po leczeniu epizodów, nawet jeśli wymagane jest dodatkowe leczenie. Mężczyźni mogą mieć zmniejszoną liczbę plemników lub małą objętość wytrysku, co prowadzi do zmniejszenia płodności, ale nie do bezpłodności.

W jednym małym badaniu z udziałem 28 pacjentów z epizodami z wyrzutem pęcherza, którzy chcieli zajść w ciążę, 19 zaszło w ciążę w sumie 57 razy. Kobiety te były narażone na zwiększone ryzyko krwotoku poporodowego. Ponadto jedna kobieta miała uszkodzenie macicy, a inna miała przetokę po porodzie.

Zdecydowana większość pacjentów ma możliwość prowadzenia normalnego i zdrowego stylu życia, w tym małżeństwa, zatrudnienia i założenia rodziny. Pacjenci ci z reguły nadal odwiedzają urologów przez całe dorosłe życie, ponieważ istnieje możliwość powikłań, które mogą wystąpić w późniejszym wieku.

Diagnoza choroby

W prawie wszystkich przypadkach diagnoza epizodów u dziecka nie będzie trudna. Wystarczy przeprowadzić dokładne zewnętrzne badanie narządów płciowych.

Urolog z doświadczeniem może z łatwością zdiagnozować konkretny rodzaj epizodów. Wszystko zależy od zewnętrznych zmian w narządach płciowych. W tym celu nie są wymagane dodatkowe badania moczu i krwi. Lekarze często mają kontrowersyjne pytania dotyczące kompletnych lub całkowitych epizodów, ponieważ w określonych typach zachodzą zmiany w narządach wewnętrznych układu moczowo-płciowego. W takich przypadkach przeprowadzane są następujące rodzaje diagnostyki:

  • badanie fluoroskopowe,
  • MRI
  • USG
  • cystoskopia


Ponadto podczas diagnozy pacjent powinien możliwie dokładnie opisać wszystkie objawy. Istnieje duże prawdopodobieństwo rozwoju innej patologii, na tle której wystąpiły epizody. W takim przypadku można zalecić dodatkowe badania, takie jak:

  • USG nerek
  • urografia
  • cewka moczowa
  • diagnostyka stawu łonowego,
  • profilometria
  • cystometria
  • badanie narządów miednicy.

Okres rehabilitacji

Okres pooperacyjny jest najważniejszym elementem w leczeniu anomalii, podczas których wykonuje się cewnikowanie i aktywne płukanie pęcherza. Jeśli nie zostanie to zrobione, istnieje ryzyko rozwoju zapalenia pęcherza moczowego i zapalenia cewki moczowej, przetoki mogą pojawić się w miejscu manipulacji.


Aby przywrócić funkcje fizjologiczne po operacji, lekarze zalecają przebieg leczenia uzależnień.

Aby to zrobić, użyj leków takich jak: Riboxin, Neo Tropin, Z Tropin, Nanotrope, Actigrol, Potas orotate, Metionine, Methandienone i inne leki steroidowe mające na celu przyspieszenie syntezy komórek mięśni i tkanek miękkich. W niektórych przypadkach lekarze zalecają przebieg terapii hormonalnej, w tym przyjmowanie hormonu wzrostu.

Aby wszystkie funkcje seksualne wróciły do ​​normy tak szybko, jak to możliwe, musisz przestrzegać zdrowej diety. Wskazane jest, aby wykluczyć wszystkie smażone, tłuste, pikantne i słone potrawy, odmówić napojów gazowanych. Najlepiej jeść żywność bogatą w białko i błonnik (warzywa, warzywa, gotowane mięso i ryby, jajka, twarożek).

Ćwiczenia w pierwszym miesiącu są surowo zabronione. Konieczne jest opróżnienie pęcherza w odpowiednim czasie, aby uniknąć ciśnienia w cewce moczowej. Jeśli operacja została wykonana we wczesnym wieku, lekarz wyda instrukcje dotyczące żywienia dziecka.

W 95% przypadków operowani pacjenci nie mają już żadnych problemów, wygląd estetyczny i funkcje fizjologiczne narządów moczowo-płciowych są w pełni przywrócone. Bardzo rzadko po operacji u chłopców występuje całkowicie lekka skrzywienie penisa, co można zaobserwować przy erekcji. Wynika to z problematycznej fuzji tkanki mięśniowej.

Jeśli nie przestrzegasz wszystkich zasad rehabilitacji, po operacji mogą wystąpić poważne komplikacje, które obejmują:

  • deformacje i nowotwory w drogach moczowych,
  • przetoki pęcherza i cewki moczowej,
  • zwężenie cewki moczowej (zwężenie), niedrożność płynu, w której oddawaniu moczu towarzyszy silne pieczenie,
  • miażdżyca
  • skurcz pochwy
  • następnie rozwijają się strukturalne modyfikacje penisa u mężczyzn, rozwija się zaburzenie erekcji,
  • niepłodność jest możliwa.

Klasyfikacja choroby

Wyróżnia się następujące grupy prezentowanej patologii:

  • trzon - rozszczepienie cewki moczowej na całej długości penisa,
  • kapitulacja - tutaj jest tylko do koronowego rowka,
  • łodyga łonowa - cały mocznik jest całkowicie podzielony,
  • ogółem - dotyczy to szyi, cewki moczowej i przedniej ściany narządu układu wydalniczego,
  • odcinki częściowe.

Symptomatologia

Ogólna klinika choroby zależy od jej postaci. Na przykład, główka może nawet pozostać niewykryta, pod warunkiem, że nie nastąpi rozszczepienie napletka.

Na proces oddawania moczu w ogóle nie ma to wpływu i odbywa się w trybie normalnym.

Zdarzają się przypadki, gdy patologia charakteryzuje się wyraźnymi objawami, na przykład niewielkim odchyleniem od standardowych parametrów penisa, funkcja seksualna w żaden sposób nie cierpi.

  • Kształt trzonu prowadzi do lokalizacji otworu cewki moczowej w pobliżu korzenia narządu płciowego. Procesowi oddawania moczu towarzyszy zbyt dużo aerozolu mocznika, więc pacjent jest zmuszony do siedzenia w toalecie. Deformacja narządu jest zauważalna wizualnie, ale w większości przypadków stosunek płciowy jest możliwy, choć trudny.
  • Łodyga łonowa prowadzi do skrócenia penisa, w wyniku czego kontakt seksualny staje się niemożliwy. Zwieracz cewki moczowej jest częściowo uszkodzony, co prowadzi do nietrzymania moczu.
  • Pełny kształt charakteryzuje się deformacją penisa w kształcie haczyka. Kontakt seksualny staje się niemożliwy, a erekcja boli. Mocz nie zatrzymuje się i spontanicznie wypływa. Pacjent tworzy „chód kaczki”. Życie seksualne z całkowitymi epizodami jest niezwykle trudne. Sam penis jest nie tylko zakrzywiony, ale erekcja zapewnia bolesne odczucia.

Testy i diagnostyka

Wyraźne formy patologii można rozpoznać nawet po urodzeniu, mniej wyraźne odmiany są określane w wyniku problemów z zatrzymywaniem moczu. Dziecko może zostać zbadane przez pediatrę lub chirurga dziecięcego.

Oprócz banalnego badania wzrokowego obowiązkowe jest przeprowadzenie pełnej oceny struktury cewki moczowej i mocznika. W tym celu zaleca się badanie, może to być badanie ultrasonograficzne, elektrofizjologiczne lub radiologiczne.

Dla chłopców

Przede wszystkim wymagane są następujące procedury:

  • przywrócić normalną funkcję penisa,
  • usuń zagięcia i nadaj ciału równomierny kształt,
  • zrobić penisa średniej długości.

W przypadku wpływu na mocznik lub szyję może być dodatkowo wymagana inna operacja, aby pacjent mógł kontrolować proces oddawania moczu.

Dla dziewcząt

U kobiet procedura interwencji chirurgicznej wiąże się z dużymi trudnościami. Cały problem polega na tym, że pochwa i cewka moczowa mogą być dość krótkie, umieszczone przed ciałem.

Dzięki nowoczesnym metodom interwencji chirurgicznej możliwe jest normalne funkcjonowanie dróg moczowych u co trzeciego dziecka. Te dziewczyny, które znalazły kompleks ekstroficzny, zwykle potrzebują kolejnej operacji, aby poprawić strukturę szyi mocznika. Ta procedura jest konieczna, aby zwiększyć siłę zwieracza i cewki moczowej.

Etapy terapii

Natychmiast po pojawieniu się dziecka lekarze podejmują wszelkie niezbędne środki, aby przywrócić mocz we właściwe miejsce. Szczególną uwagę należy zwrócić na procedurę przywracania integralności otrzewnej. Przywraca się spojenie łonowe, a mocznik jest mieszany z jamą miednicy. Ważne jest, aby wszystkie te manipulacje zostały przeprowadzone w ciągu pierwszych dwóch dni.

Przed rozpoczęciem operacji trudno jest ocenić stopień zgięcia prącia. Chirurg wstrzykuje sól fizjologiczną do ciał jamistych, aby stworzyć sztuczną erekcję. Umożliwia to specjalistom zwolnienie mięsistej powięzi i skóry w celu wyeliminowania zgięć i doprowadzenia genitaliów do normalnej pozycji.

Całkowita forma epizodów jest eliminowana w drugim etapie. Procedura jest wykonywana w wieku 2-3 lat. Zadaniem jest zachowanie członka i jego podstawowych funkcji. W miarę starzenia się, już w wieku 4 lat, szyja jest odbudowywana w celu normalnego procesu zatrzymywania moczu.

Pod warunkiem, że pęcherz nie rośnie, wymagana jest kolejna operacja zwana powiększeniem, w której następuje wzrost wielkości mocznika, dodatkowa tkanka jest pobierana z okrężnicy. Czasami może działać jak materiał, tworząc zbiornik, który zastępuje pęcherz. Przy takim podejściu od czasu do czasu będziesz musiał cewnikować, aby go opróżnić.

Efekt kosmetyczny

Jednym z najtrudniejszych zadań w leczeniu prezentowanej dolegliwości jest uformowanie normalnej osłony skóry tułowia narządu płciowego. Napletek można przenieść na powierzchnię brzuszną na różne sposoby. Rozważmy niektóre z nich:

  1. Powstawanie „pętli” skóry, które są podejmowane na powierzchni grzbietowej. Ta metoda pozwala uzyskać otwór, doskonale wypełniony krwią, skóry nad cewką moczową. Jedynym problemem jest to, że efekt kosmetyczny zabiegu nie jest zbyt imponujący.
  2. O wiele bardziej akceptowalną opcją jest metoda, w której występuje wzdłużne „rozszczepienie” płata skóry wzdłuż linii środkowej. Fragmenty poruszają się wokół penisa i spotykają się na środku. W takim przypadku pozostaje mniej zauważalny ślad.
  3. Istnieje również sposób na uzyskanie prawie idealnego zamknięcia skóry anatomicznie zbliżonego do normalnego. Klapki skórne łączą się w linii środkowej i tworzą okrągły „kołnierz”.

W każdym razie ostateczny wynik poważnie zależy od konkretnej postaci choroby i stopnia uszkodzenia normalnego stanu narządów. Współczesna medycyna jest gotowa zaoferować najlepsze sposoby na powrót do zdrowia. Skonsultuj się z lekarzem, aby znaleźć najlepsze rozwiązanie.

Epizody i spodziectwo: różnica

Pierwszym typem patologii jest nieprawidłowość górnej ściany cewki moczowej, częściowo lub całkowicie zarasta. Druga choroba związana jest z tworzeniem się rozpadliny w dolnej części penisa, krocza lub jąder.

Spodziectwo prowadzi do skrzywienia prącia, przez co cierpi erekcja, pacjent nie może normalnie oddawać moczu, ponieważ strumień jest nierówny. Wskazane jest, aby rozpocząć operację w wieku pacjenta do 5 lat.

Problem z tą dolegliwością polega na tym, że bez szybkiego i kompetentnego leczenia penis może utrzymać niewłaściwy stan do życia.

Prognozy dotyczące wszystkich epizodów są wyjątkowo smutne, jeśli nie zabierzesz dziecka na czas do specjalistów.

Możliwe komplikacje

Po operacji istnieje ryzyko niepożądanych konsekwencji. Na przykład mogą tworzyć się przetoki w moczowodzie lub cewce moczowej. Istnieje duża szansa, że ​​choroba, taka jak zapalenie cewki moczowej, zacznie się rozwijać. U wielu pacjentów może rozwinąć się niepłodność, problemy z erekcją. Najlepiej tego wszystkiego unikać i jak najszybciej pokazać swoje dziecko lekarzom.

Całkowita liczba epizodów u chłopców: objawy, leczenie, zdjęcie

Epispadia jest rzadką wadą rozwojową, objawiającą się wrodzonym rozszczepieniem całej lub tylko części przedniej ściany cewki moczowej. W przeciwieństwie do spodziectwa, zewnętrzny otwór cewki moczowej otwiera się na grzbietowej powierzchni penisa. Rozszczepienie wpływa nie tylko na cewkę moczową, ale także na przepastne ciała prącia.

Etiologia

Do tej pory przyczyny powstawania tego rodzaju nieprawidłowości w układzie moczowo-płciowym pozostają nieznane. Przedstawiono teorie, że taka patologia występuje na tle upośledzonej embriogenezy między siódmym a czternastym tygodniem rozwoju płodu.

Niemniej jednak klinicyści wyróżniają dużą liczbę czynników predysponujących, które powodują pojawienie się takiej dolegliwości:

  • szeroki zakres infekcji wirusowych, które kobieta może przenosić w okresie rodzenia dziecka,
  • uzależnienie od złych nawyków - nie wszystkie przedstawicielki uważają za konieczne porzucenie alkoholu, nikotyny i narkotyków tylko dlatego, że wkrótce staną się matkami,
  • niekorzystne warunki środowiskowe
  • wczesna lub ciężka zatrucie,
  • długotrwałe narażenie na stresujące sytuacje i napięcie nerwowe,
  • uraz brzucha
  • wpływ promieniowania jonizującego na ciało,
  • obecność zaburzeń endokrynologicznych u kobiety na pozycji
  • wpływ na płód szkodliwości z miejsca pracy matki oczekującej.

Wpływ innych czynników nie jest wykluczony.

Epizody dziewcząt

Jest to rzadka wada rozwojowa cewki moczowej, w której dochodzi do pęknięcia przedniej ściany, rozerwania łechtaczki i rozbieżności w kierunku warg sromowych.

U dziewcząt ta anomalia występuje w trzech postaciach:

  • epizody łechtaczki - w tej formie tylko łechtaczka jest odcinana, a nad nią otwiera się zewnętrzny otwór cewki moczowej, który jest przemieszczany. Oddawanie moczu nie jest zaburzone.
  • forma podfumarowa - odnotowano nie tylko rozcięcie łechtaczki, ale także warg sromowych
  • pełne odcinki - podczas gdy łechtaczka i wargi sromowe są podzielone, zewnętrzny otwór cewki moczowej znajduje się za stawem łonowym. W tym samym czasie odnotowano również podział stawu łonowego i zwieracza pęcherza.

Powikłania po operacji

Jak w przypadku każdego innego zabiegu chirurgicznego mogą wystąpić powikłania. Najczęściej jest to krwawienie, infekcja w obszarze rany chirurgicznej, rozbieżność brzegów rany z późniejszym tworzeniem przetok cewki moczowej i obrzęku. Procent przetoki i zwężenia cewki moczowej (zwężenie po zabiegu) wynosi średnio 10%.

Powikłania

Powikłania i konsekwencje tej choroby obejmują:

  • Pojawienie się infekcji układu moczowo-płciowego.
  • W starszym wieku chłopcy mogą stać się bezpłodni.
  • Procesy zapalne skóry zlokalizowane wokół cewki moczowej.
  • Maceracja obszaru skóry, który znajduje się wokół cewki moczowej.
  • W przypadku braku leczenia wynikowej infekcji bakteryjnej pojawia się ropne zapalenie. Zaniedbana opcja doprowadzi do sepsy i śmierci.
  • Depresja u dziecka z powodu jego niższości.
  • Kompleksy psychologiczne.
  • Nietrzymanie moczu

Co możesz zrobić

Jeśli znajdziesz problem, taki jak epizod, nie rozpaczaj. Przeciwnie, musimy próbować wspierać dziecko. Spróbuj go wyjaśnić i uspokoić, że nie wszystko jest takie przerażające. Nie karcić dziecka za to, że podczas oddawania moczu może znajdować się na podłodze.

Gdy tylko pojawi się taki problem, musisz udać się do lekarza.

Co robi lekarz

Po zbadaniu dziecka i przeprowadzeniu wszystkich procedur diagnostycznych lekarz przepisuje leczenie.

Formy epizodów główki i łechtaczki nie muszą być leczone. Jedynym objawem wymagającym operacji jest nietrzymanie moczu. Procedury kosmetyczne, procedury higieniczne mogą być przeprowadzane. Po operacji plastycznej lekarz przepisuje dietę (zmniejszając ilość zużytego płynu) i kurs rehabilitacyjny (identyfikujący powikłania pooperacyjne).

W razie potrzeby lekarz uczy rodziców, jak zmienić cewnik w cewce moczowej, aby zdezynfekować pęcherz za pomocą środków antyseptycznych.

Zostaw Swój Komentarz